Bir yıldız tuttum bu gece gökyüzünden kendime sen diye. Karanlığımı uzaklardan aydınlatan gün ışığı gibiydin. Elimi uzatsam tutacak gibi değildim ama kalbime çok yakın bir yerdeydin. “Kalk” dedim. “Kalk düştüğün yerde kalma, kalkıp yeniden başla”. Hayat bu değil mi zaten, kim var engebesiz yaşayan? Kim var ağlamadan gülen? Toparlandım çırptım üzerimizdeki kiri tozu. Başladım yeniden. Tuttuğum yıldızı yol yaptım kendime. Uzaklığı korkutmuyor beni, istersem başarabilirim; biliyorum.

İnanmak değil mi en zor yolların bile seyrini değiştiren? Çok zaman alacak, çok yoracak. Kör karanlıkta yol aldıracak ama bir gün muhakkak kavuşturacak bizi. Ben senden güç alarak yola devam ediyorum. Zamanı durduramıyorum. Keşke bir virgül koysam, güzel bir cümleyle devam etsem hikayenin devamına. Huzurla doldursam satırları ve gözümden yaş damlamasa sayfalara. Bir gün geçecek. Yaşadığım tüm acıları geride bırakıp, güneşin neşeyle doğduğu günlere de uyanacağım biliyorum.

Umuttan ötesi bu söylediklerim. İnsan hisseder ya, işte öyleyim. Hayallerden ibaret değil gökyüzüyle denizi aynı anda kalbimde yaşıyor olmam. Ufukta gördüğüm uçsuz bucaksız orman, duyduğum kelebeğin kanat sesi, papatyadan örülmüş taçlar, sonu gelmeyen buğday tarlası, umutlarım değil gerçeklerim. Evet zamanı var daha biliyorum. Olsun…

Kaç zaman geçti yaşananların üzerinden, kaç çizgi daha oluştu gözlerimde, kaç kitap daha bitti hasretinde. O güzel günler mi gelmeyecek? Tüm acılar geçecek ve o düşler ötesi huzurda gelecek…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
<strong>Dikkat!</strong> Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.