İnsanlık ne acılar çekiyorsa,
Bilgisizlikten çekiyor…
Ama işin garip tarafı?
Bilgisizliği…
İsteyen de,
Yaşayan da,
Yaşatan da,
Yine insanoğlunun ta kendisi değil mi?…
***
Bilim,
Aklı aydınlatır…
Sanat,
Vicdanı serinletir,
İz bırakır…
İkisinden de uzaklaşanlar,
Karanlığı “kader” zanneder…
Yetmez,
Zamanı suçlarlar…
***
Bilim ilerledikçe,
Şüphe çoğalır…
Sanat geliştikçe,
Hayaller zenginleşir…
Yine ikisinden de uzaklaşanlar,
Düşünmemeyi,
Öğrenmemeyi,
Bilgelik zannedip pazarlarlar…
Bu pazarda,
En büyük alkışı yine birbirinden alırlar…
***
Bilim,
Her gün yeni bir pencere açarken,
Karşı olup ayak uyduramayanlar,
Perdelerini çekip,
Karanlığı “gelenek“ ilan ederler…
Sanat,
İnsanı insana anlatırken,
Karşı olanlar,
Aynalarla kavga ederler…
***
Bilim,
Soru sorar…
Sanat,
Düşündürür…
İkisinden de kaçıp karşı olanlar,
Bilgisizliği “hakikat“ diye satarlar…
Sonuçta?…
Bilimsellikten ders almayanlar,
Hatalarını tekrar etmeye mahkumdurlar…
Bilimi yok sayanlar,
Gerçeği değil,
Kendi hakikat dışı inançlarını savunurlar…
Gerçek ise,
Önünde sonunda hükmünü verir ve yaşatır…
Bu yüzden,
Bilim ve sanatla kalın,
Yaşayın ve yaşatın…